Αντώνης Αντωνίου στο City Radio : «Η κατάρα του διχασμού στην Ελλάδα»

  • -

Αντώνης Αντωνίου στο City Radio : «Η κατάρα του διχασμού στην Ελλάδα»

Category:Συνεντεύξεις Tags : 

 

Αυτή την περίοδο πρωταγωνιστείτε μαζί με τη Νατάσα Ασίκη σε δύο παραστάσεις τις οποίες και σκηνοθετείτε. Ας ξεκινήσουμε πρώτα με τα «Αυγά Μαύρα» την οποία είχαμε τη χαρά να παρακολουθήσουμε από κοντά. Θέλετε να μας πείτε δύο λόγια για αυτή την παράσταση;
– Βεβαίως, το έργο το έχει γράψει ο Διονύσης Χαριτόπουλος και είναι βασισμένο σε αληθινή ιστορία. Αυτή είναι η έκτη χρονιά που το ανεβάζουμε. Πρωταγωνιστεί η Νατάσα Ασίκη και και εγώ και το σκηνοθετώ. Τα σκηνικά είναι του Νίκου Κασαπάκη και μας πρόσφερε έτοιμες μουσικές που είχε η Ελένη Καραΐνδρου. Είναι ένα έργο για τον εμφύλιο και για τις επιπτώσεις που είχε επάνω στη νέα γενιά, στα παιδιά που ερχόντουσαν. Αυτά που περιγράφει, όπως και να το κάνουμε είναι στο DNA μας, τα περάσαμε, τα ζήσαμε και δεν πρέπει να τα ξεχνάμε. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι ο Διονύσης Χαριτόπουλος βλέπει το όλο θέμα μέσα από μία δίκαιη και παιδική ματιά θα την έλεγα, και ακριβώς αυτή η θέαση είναι που κάνει και το έργο τόσο αγαπητό τον κόσμο.
-Όπως σας είχα πει και μετά την παράσταση και πέτρες να ήμασταν θα είχαμε λιώσει.
– (Γέλιο). Ευχαριστώ, ξέρετε η ιστορία της Ελλάδας είναι γεμάτη από σπουδαίες στιγμές που καθορίζουν και το παρόν και το μέλλον μας, έτσι και η πηγή αυτής της ιστορίας είναι μία εποχή πολύ σημαντική που καθόρισε τους ανθρώπους και την εξέλιξη αυτής της χώρας.
«Εμφύλιος γινότανε τέτοιο κακό να μη μας ξαναβρεί », χρησιμοποιώ λόγια από την παράσταση για να σας ρωτήσω αν πιστεύετε ότι αυτή η ιδεολογική διαίρεση, υπάρχει ακόμα και σήμερα. Καταφέραμε τελικά να ξεφύγουμε από το διχαστικό, «εμείς» και εσείς»;.
Δεν νομίζω, άλλωστε φαίνεται καθημερινά αυτό το πράγμα. Δεν έχει σημασία ποιος είναι το «εσείς » και ποιος είναι το «εμείς » αλλά είναι σίγουρο ότι υπάρχει, και αυτή είναι η κατάρα τελικά, ο διχασμός στην Ελλάδα. Αυτό πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει, αλλά δεν γίνεται με το πάτημα ενός κουμπιού. Χρειάζεται πολύ προσπάθεια, αγώνας και πολύ παιδεία, για να μπορέσεις να εξελιχθείς και να δημιουργήσεις καινούργιες σχέσεις.
Στην παράσταση παρατηρείται μία αντιπαράθεση ανάμεσα στη λογική και το συναίσθημα, πιστεύετε ότι ο σημερινός άνθρωπος μαθημένος σε ανέσεις σαφώς μεγαλύτερες από το παρελθόν, θα επαναστατούσε για τα ιδανικά του; ή θα κοίταζε για να χρησιμοποιήσουμε ακόμα μία έκφραση από την παράσταση «μόνο το σπιτάκι του;»
– Δυστυχώς η πραγματικότητα δείχνει το δεύτερο, αλλά ξέρετε για μένα δεν είναι και πολύ κατακριτέο, γιατί σε δύσκολες στιγμές αυτό που προσπαθείς να σώσεις εκτός από τον εαυτό σου, είναι και τους δικούς σου ανθρώπους, να φτιάξεις έναν κύκλο ασφαλείας γύρω σου και να προστατέψεις τα νεότερα μέλη τουλάχιστον. Αυτός ο κύκλος αυτοάμυνας κατά τη γνώμη μου είναι κάτι πάρα πολύ φυσιολογικό.
– «Καλό ή κακό θα το δείξει η ιστορία», αναρωτιέται ο πρωταγωνιστής κατά τη διάρκεια της παράστασης αναφερόμενος στις θυσίες του πατέρα του κατά τη διάρκεια του εμφυλίου που μοιραία επωμίσθηκε η οικογένειά του. Τελικά η ιστορία τον δικαίωσε;
– Κοιτάξτε, κανείς δεν κάνει έναν αγώνα υπολογίζοντας εάν συμφέρει ή αν αξίζει τον κόπο. Ο αγώνας κυρίως έχει ιδεολογικές βάσεις και ιδανικές προσδοκίες. Εάν μπορέσεις να τις φτάσεις και να τις πραγματοποιήσεις, αν προδοθείς δεν μπορείς να το ξέρεις όταν ξεκινάς έναν αγώνα, ούτε μπορείς να το έχεις στο μυαλό σου. Άλλωστε, έτσι έχει προχωρήσει και η ανθρωπότητα. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Αυτός ο συντηρητισμός και η ασφάλεια που κατά τη γνώμη μου γίνεται ενστικτωδώς σε δύσκολες εποχές και σε δύσκολες στιγμές, πρέπει να μπαίνει λίγο στην άκρη, όταν υπάρχει μία λογική και μία προοπτική προκειμένου να πετύχεις πιο σπουδαία πράγματα.
Κύριε Αντωνίου ανεβάζετε ακόμα μία παράσταση την οποία και σκηνοθετείτε, όπως προείπαμε, με τίτλο ο «θάνατος και η κόρη» θέλετε να μας μιλήσετε για αυτή την παράσταση.
Το έργο είναι ενός συγγραφέα από τη Χιλή του Άριελ Ντόρφμαν και αναφέρεται σε περίπου ίδια πράγματα αλλά άλλης ποιότητας και άλλης σχέσης. Μιλά για την εποχή μετά την δικτατορία του Πινοσέτ η οποία κράτησε 17 χρόνια και έγιναν πάρα πολύ άγρια πράγματα και εγκλήματα. Εμείς είμαστε στο μετά, όταν η ηρωίδα ανακαλύπτει στη φωνή ενός καλεσμένου στο σπίτι, τον βασανιστή της. Η προοπτική για τιμωρία των εγκληματιών των βασανιστών και όλης αυτής της ομάδας της δικτατορίας μάλλον φαίνεται να «πέφτει στα μαλακά», με έναν συμβιβασμό αρκετά επικίνδυνο και περίεργο. Εδώ μπαίνει το δίλημμα αν μπορεί να αυτοδικήσει ή όχι. Ένα δίλημμα το οποίο νομίζω είναι παγκόσμιο και είναι υπαρκτό σε όλες τις εποχές. Το κατά πόσο δηλαδή δικαιώνεται η αυτοδικία, όταν δεν υπάρχει απονομή δικαιοσύνης. Πρωταγωνιστεί η Νατάσα Ασίκη και ο Δημήτρης Κανέλλος και εγώ βέβαια που παίζω και σκηνοθετώ.
Από τους ρόλους που έχετε υποδυθεί ποιος είναι αυτός που σας έχει αγγίξει περισσότερο;
– Στο θέατρο είναι πάρα πολλοί ρόλοι.« Ο φονιάς«, «το συναξάρι«, «Αυγά Μαύρα» και ο «θάνατος και η κόρη» που παίζουμε τώρα και το οποίο είναι πολύ σπουδαίο έργο. Πάρα πολλά, τι να πρωτοθυμηθώ!.Στον κινηματογράφο φυσικά είναι η «Παραγγελιά», «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο». Είναι πάρα πολλά έργα τα οποία μου αρέσουν και ήταν σπουδαίοι ρόλοι. Στην τηλεόραση υπάρχει η «Δέκατη εντολή», ο «Κόκκινος Κύκλος» που ήταν σπουδαίες δουλειές όπως και τα «Βαμμένα κόκκινα μαλλιά» και φυσικά τα τελευταία χρόνια η «Μουρμούρα» που είναι μία πολύ σπουδαία κωμωδία με ποιότητα ήθος και πολύ καλή συνεργασία με όλο το επιτελείο.
Και πολύ κοντά σε αυτά που ζούμε στην καθημερινότητά θα πρόσθετα.
– Σίγουρα, όταν σκέφτομαι τη μουρμούρα γεμίζω χαμόγελο.
– Κλείνοντας Θα θέλαμε να μας πείτε τις ημέρες και τις ώρες των παραστάσεων, προκειμένου να σας επισκεφτούμε.
-Στις γιορτές υπάρχει μία τροποποίηση στο πρόγραμμα Τρίτη και Τετάρτη τα «Αυγά Μαύρα» και Σάββατο και Κυριακή το «Ο θάνατος και η κόρη». Μετά τις γιορτές που θα επανέλθει πάλι το πρόγραμμα σε φυσιολογικά επίπεδα θα παίζουμε κάθε Τετάρτη στις 19:00 και Πέμπτη στις 21:00 τα «Aυγά Mαύρα» και το
«Ο θάνατος και η κόρη» κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 20:00.
Ακούστε την συνέντευξη εδώ



Μάιος 2019
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ   Ιούν »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031